|
che prèssa, che prèssa, gh’é génti in di strài cha viàgia, cha cùri, chi vùsa, chi sòna, chi vègn, chi surpàssa e tüci g’han prèssa, g’han prèssa, g’han prèssa ! Ul sù al sa dirsèda, al vègn sü dàa brüghéa, al téngi da lüsi, al pízza a rusàa, ga sòna i campàn, in gésa gh’é mèssa, ma a génti la cùri, da prèssa, da prèssa ! In tüci i giardìti gh’é fiùi cha nàssi, chi l’é cha sa férma a guardà ‘na farfàla, i fràschi cha cròda, ch’i fàn girimbèla, a cùa dul dràgu, ‘na stèla cha brìla ? Apèna brümentu, sü i piànti, sü i tèci, gh’é ròcul d’urcì cha sa fan cumpagnìa, chi l’é cha sa còrgi da tànta puesìa se tüci sü i màchin, sü i mòtu g’han prèssa ? Matina d’invèrnu, sü i scési cha dòrmi, un màntu da brìna, cha brìla d’argéntu, i u fà diventà un scenàri d’incàntu, ma a génti la pàssa, la cùri, da prèssa ! E càndu gh’é véntu e ul cièl al sa lüstra, sa vèdi là in fondu gnì sü di campàgn Madòna du Monti e chi òltar muntàgn ma a génti la guarda ? Eh nón, la g’ha prèssa !... O génti balùrda. ma proeua a pensà se tütu ‘stu cùri ‘stu gràn trabülàssi fra mìla pendìzzi, ogni tàntu al rièssi almàncu un minütu al fàti giuì !... |
che premura, che premura, c’è gente nelle strade che viaggia, che corre, chi grida, chi suona, chi viene, chi sorpassa e tutti hanno premura, hanno premura, hanno premura! Il sole si sveglia, sale dalla brughiera, tinge di luci, accende la rugiada, suonano le campane, in chiesa c’è messa, ma la gente corre, di premura, di premura! In tutti i giardini ci sono fiori che nascono, chi è che si ferma a guardare una farfalla, le foglie che cadono, che fanno girotondo, l’aquilone, una stella che brilla? Appena giunge l’imbrunire, sulle piante, su i tetti, ci sono gruppi di uccelli che si fanno compagnia, chi è che si accorge di tanta poesia se tutti sulle macchine, sulle moto hanno premura? Mattina d’inverno, sulle siepi che dormono, un manto di brina, che brilla d’argento, li fa diventare uno scenario d’incanto, ma la gente passa, corre di premura! E quando c’è vento e il cielo si lucida, si vede là in fondo salire dalle campagne Madonna del Monte e le altre montagne ma la gente guarda? Eh no, ha premura!... O gente balorda, ma provate a pensare se tutto questo correre questo gran tribolarsi fra mille problemi, ogni tanto riesce almeno un minuto a farti gioire!... |