Famiglia Sinaghina - di Rita Stefanoni - poesia dialettale in Bustocco
A famiglia Sinaghina
Un po’ grézu ‘mé ul Tarlisu,
un po’ muasén ‘mé a Bumbasina,
a l’è ul cöi da a Famiglia Sinaghina.
In i cöi di tanti amísi
chi vöán nòn pérdi i radísi,
a l’è ul cöi da tanta genti
sinaghiti veramenti
chi rigordàn ul passá
sacrusantu e un po’ scurdá
e cun amúi e nustalgía
i fán curi a fantasía.
I riturnàn cunt’a menti,
i rigordàn chèla genti
ch’àn fèi a storia dul paési
i campaniti e dü bèi gési
e una geséta lá in campágna
düghé i ‘ndeàn cunt’ a caágna,
a mangiá öi e bacunscèi
e sintí cantá i üsèi.
Oh Famiglia Sinaghina,
ul fundatúi ta dèi ánima e cöi
e lo rigordàm cún amúi,
ma ul mondu al gira e al vá
e ghé sempàr nuitá
e mó forza e ànca curágui
chà ghé un óltar persunágiu.
Tanti auguri e cumplimenti
al regiú nöu e ai cumpunenti.